uh
featured-image

Online presenteren

Mijn hippe moeder zwemt, bakt, fietst en volgt een cursus geweldloze communicatie, maar beeldbellen wil ze niet. Het leidt haar af van het gesprek, zegt ze. ‘Ik heb jullie levendig voor de geest hoor.’

In deze bijzondere Coronatijd heb ik prachtige telefoongesprekken met mijn moeder, mijn vader, mijn kinderen, mijn vrienden. En ook collega’s, klanten en buren spreek ik vaker, langer en intenser.

We hebben meer tijd voor elkaar. We durven meer wezenlijke vragen te stellen. ‘Als je ziek wordt, wil je dan wel naar de IC?’, vroeg ik mijn moeder. We voelen onze verwantschap sterker dan ooit en spraken af: als zij ziek wordt, kom ik. Ze wil geen IC, geen reanimatie. Ik heb haar beloofd dan niet meer van haar zijde te wijken.

Beeldbellen en ‘zoomen’ is niet meer weg te denken. Toch snap ik mijn moeder wel. Ik luister ook graag naar mensen: hoe de stem klinkt en buigt, hoe de klanken gevormd worden. Ik hoor de taal en wat er tussen de woorden door klinkt. De stilte als belangrijkste bron van luisteren.

Aanvankelijk schrok ik van deze crisis. Ik werd stil en trok mijn tuin in, wekenlang. Ik bezon me op mijn mogelijkheden. Vloggen met een statief aan mijn arm past me niet. Mijn trainingen draaien om spreken met contact, dat kan ik toch niet ombouwen naar iets onlinerigs?

Maar… Gistermiddag fietste ik met onze doosjes en bierviltjes naar het postkantoor. Een vertrouwde opdrachtgever vroeg me mijn groepstraining via Zoom aan te bieden, en de twaalf mensen thuis blij te maken met onze doosjes en een “interactieve” workshop – En ik ga het doen!

En gisteravond heb ik, na mijn rondje tuin, lang zitten beeldbellen met een man die ik nog niet kende. Tot mijn verbazing voelden we elkaar meteen aan en was ik niet meer bezig met de vorm waarin we spraken. Hij vertelde me dat hij voor zijn werk veel afspraken heeft via Zoom en dat hij geleerd heeft om warm en bewegelijk te zijn. Zijn handen reikten meermalen uit. Open handpalmen zeggen zoveel… zeer sympathiek.

Vandaag ontvangt mijn moeder een doos met CD’s uit de nalatenschap van een vriend. Ik weet zeker dat ze er zorgvuldig naar gaat luisteren en er in haar dappere eentje een dansje aan waagt. Daar hoeft ze geen filmpje van te laten zien…

Heb jij hulp nodig bij het (online) presenteren? Onze individuele coaching gaat gewoon door, online of met gepaste afstand.

Lees ook

Luka uitzwaaien

Zo daar zijn we dan… een half jaar verder. Ik kan me de eerste dag nog herinneren alsof het gister was. Een heel raar gevoel dat de tijd zo snel kan gaan. Ik kan nu officieel zeggen dat ik GESPIEST ben. Ik weet niet of ik daar blij mee zou moeten zijn, als dat echt […]

lees verder
Hoe overtuig je met je stem?

Eindig een zin met een lagere stem en je klinkt geruststellend en overtuigend. Om jou kunnen we niet heen. Wat je vertelt klinkt waar. “Vragend spreken” is diep verankerd in onze spreekcultuur. We horen het in elke training gebeuren. Met de beste bedoelingen houden mensen hun hoofd scheef, kijken vragend (wenkbrauwen omhoog) én eindigen hun […]

lees verder
Speechen: dans de woorden in vrijheid

Wat verlang ik naar de tango. De muziek, de dans, de afstemming, de subtiliteit, de nabijheid van samen en de vrijheid van improviseren. Begin 2020 schreef ik: Die ene tango was subliem: het voelde als dansen door de Hemel. Precies de muziek die me in vervoering brengt. Een aangename, subtiele, doortastende en fris-ruikende man die […]

lees verder
deze week
    contact