gewoon even …
featured-image

mijn vader kijkt mee

Mijn lieve vader (81) helpt me in november bij de verhuizing naar onze nieuwe Spreekstudio aan de Lindenlaan in Molenhoek. De volgende dag brengt hij mij met veel plezier naar een workshop voor huisartsen. Hij mag er bij zijn en ziet mij voor het eerst sinds jaren aan het werk. Zo bijzonder om hem in de halve kring te zien zitten. Hij schrijft er dit over:

Op 7 november heb ik mijn dochter Anne Spies, als een woorden-wervelwind aan het werk gezien in Deurne.

Spies&Spreken – het bedrijf van mijn dochter dus – sprak een grote groep huisartsen aan.

Het was een onderdeel van een tweedaags symposium voor opleiders van aio’s, die huisarts willen worden.

En daar stond ze dan mijn dochter.

Heen en weer lopend. Ze nam in de groep van huisartsen het heft in handen. Liep in de door haar opgestelde kring heen en weer. Keek haar gehoor aan, nam de tijd en begon te spreken.

Zeer aanwezig en helder uitleggend hoe je vanuit je eigen kracht en zelfvertrouwen een groep kunt aanspreken. Zij bemoedigde een ieder, die zij met een opdracht het woord gaf. Ze was soms streng en vriendelijk en duidelijk. Soms werd er spontaan luidop geschaterd. De groep werd gedurende de tijd van de bijeenkomst meer en meer ontspannen.

Mijn trotse vaderlijke gedachten gingen als vanzelf terug naar Anne Spies in 1970.

Een zwart-wit foto in de tuin van ons huis kwam als vanzelf bij me boven. Anne neemt het heft in handen en legt aan haar even oude buurjongens uit hoe er gespeeld moet worden…. En zij luisteren en luisteren. Let op haar linkerarm en -hand op de foto waarmee Anne haar verhaal kracht bij zet. En zie hoe de beide jongens aandachtig naar haar uitleg luisteren.

En dit beeld zag ik afgelopen woensdag in Deurne terug.

Het was een trotse ervaring, om in de ruimte te mogen zijn waar Anne haar werk uitoefende.

Het was ook zo toevallig, omdat ik nog geen week geleden door haar broer Jaap met de KLM heen en weer gevlogen ben naar en van Curacao. Omdat hij de gezagvoerder was, mocht ik heen en terug plaats nemen in zijn werkruimte : de cockpit.

En dan zit ik hier – zo zie ik het maar – ook in Anne’s werkruimte : haar “cockpit”.

Het was boeiend én leerzaam. En wat een voorrecht is het zo dichtbij het werk van mijn kinderen te mogen zijn.

Fer Spies

Lees ook

Stemmetje van Anne

door Jan – Pieter Zonnenberg Een tijdje geleden werd ik als treasurer gevraagd om een presentatie te geven voor een groep business controllers van het Radboudumc. Leuk! Enthousiast ging ik me voorbereiden. Ik opende Powerpoint en begon een structuur te typen, totdat een stemmetje in mij riep ‘ho ho Jan-Pieter!’ Het bleek het stemmetje van […]

lees verder
Hoe houd ik de regie tijdens mijn promotie?

Als ik iets knap vind, dan is het dat mensen jarenlang gespecialiseerd onderzoek doen, er een boek over schrijven en dat vervolgens verdedigen, ten overstaan van allerlei imposant uitgedoste slimmeriken op een nogal serieuze locatie. Respect! Heimelijk zou ik best zelf willen promoveren, op Vrijmoedig Spreken. Hoe kun je dicht bij jezelf blijven, oogcontact maken, […]

lees verder
Veelzeggende stiltes

Hoe kan ik “uh zeggen” afleren en de stilte echt stil laten zijn? ‘Als ik niks zeg: gewoon rechtdoor.’ Dat waren de gevleugelde woorden van mijn praatgrage (en immer rokende) rijinstructeur, lang geleden, in Oegstgeest. Ik raakte er maar niet aan gewend. Ik vroeg vaak bevestiging: ‘Hier naar links?’ zei ik dan. ‘Nee’ zei hij. […]

lees verder
deze week
  • maandag 09 december
  • Secretariaat
  • Spies & Spreken, Lindenlaan 31 D, 6584 AC Molenhoek (LB) — ochtend

  • dinsdag 10 december
  • Pitch Training dag 2
  • BAK, basis voor actuele kunst, Pauwstraat 13A, 3512 TG Utrecht — ochtend
  • in samenwerking met Amanda Wolzak

  • donderdag 12 december
  • individuele coaching bestuurslid (RvB)
  • Spies & Spreken, Lindenlaan 31D, 6584 AC Molenhoek — ochtend

dit jaar
contact