gewoon even …
featured-image

mijn vader kijkt mee

Mijn lieve vader (81) helpt me in november bij de verhuizing naar onze nieuwe Spreekstudio aan de Lindenlaan in Molenhoek. De volgende dag brengt hij mij met veel plezier naar een workshop voor huisartsen. Hij mag er bij zijn en ziet mij voor het eerst sinds jaren aan het werk. Zo bijzonder om hem in de halve kring te zien zitten. Hij schrijft er dit over:

Op 7 november heb ik mijn dochter Anne Spies, als een woorden-wervelwind aan het werk gezien in Deurne.

Spies&Spreken – het bedrijf van mijn dochter dus – sprak een grote groep huisartsen aan.

Het was een onderdeel van een tweedaags symposium voor opleiders van aio’s, die huisarts willen worden.

En daar stond ze dan mijn dochter.

Heen en weer lopend. Ze nam in de groep van huisartsen het heft in handen. Liep in de door haar opgestelde kring heen en weer. Keek haar gehoor aan, nam de tijd en begon te spreken.

Zeer aanwezig en helder uitleggend hoe je vanuit je eigen kracht en zelfvertrouwen een groep kunt aanspreken. Zij bemoedigde een ieder, die zij met een opdracht het woord gaf. Ze was soms streng en vriendelijk en duidelijk. Soms werd er spontaan luidop geschaterd. De groep werd gedurende de tijd van de bijeenkomst meer en meer ontspannen.

Mijn trotse vaderlijke gedachten gingen als vanzelf terug naar Anne Spies in 1970.

Een zwart-wit foto in de tuin van ons huis kwam als vanzelf bij me boven. Anne neemt het heft in handen en legt aan haar even oude buurjongens uit hoe er gespeeld moet worden…. En zij luisteren en luisteren. Let op haar linkerarm en -hand op de foto waarmee Anne haar verhaal kracht bij zet. En zie hoe de beide jongens aandachtig naar haar uitleg luisteren.

En dit beeld zag ik afgelopen woensdag in Deurne terug.

Het was een trotse ervaring, om in de ruimte te mogen zijn waar Anne haar werk uitoefende.

Het was ook zo toevallig, omdat ik nog geen week geleden door haar broer Jaap met de KLM heen en weer gevlogen ben naar en van Curacao. Omdat hij de gezagvoerder was, mocht ik heen en terug plaats nemen in zijn werkruimte : de cockpit.

En dan zit ik hier – zo zie ik het maar – ook in Anne’s werkruimte : haar “cockpit”.

Het was boeiend én leerzaam. En wat een voorrecht is het zo dichtbij het werk van mijn kinderen te mogen zijn.

Fer Spies

Lees ook

Luka uitzwaaien

Zo daar zijn we dan… een half jaar verder. Ik kan me de eerste dag nog herinneren alsof het gister was. Een heel raar gevoel dat de tijd zo snel kan gaan. Ik kan nu officieel zeggen dat ik GESPIEST ben. Ik weet niet of ik daar blij mee zou moeten zijn, als dat echt […]

lees verder
Hoe overtuig je met je stem?

Eindig een zin met een lagere stem en je klinkt geruststellend en overtuigend. Om jou kunnen we niet heen. Wat je vertelt klinkt waar. “Vragend spreken” is diep verankerd in onze spreekcultuur. We horen het in elke training gebeuren. Met de beste bedoelingen houden mensen hun hoofd scheef, kijken vragend (wenkbrauwen omhoog) én eindigen hun […]

lees verder
Speechen: dans de woorden in vrijheid

Wat verlang ik naar de tango. De muziek, de dans, de afstemming, de subtiliteit, de nabijheid van samen en de vrijheid van improviseren. Begin 2020 schreef ik: Die ene tango was subliem: het voelde als dansen door de Hemel. Precies de muziek die me in vervoering brengt. Een aangename, subtiele, doortastende en fris-ruikende man die […]

lees verder
deze week
  • dinsdag 21 september
  • Extra doorloop oefenen - met sprekers event
  • middag

  • vrijdag 24 september
  • presenteren in 1 dag
  • Spies & Spreken, Lindenlaan 31D, 6584 AC Molenhoek, Nederland — hele dag

dit jaar
contact